قلبتو چند ميفروشي؟

خدا يه نعمت بزرگي به انسان داده كه اسمش قلب است،كانون زندگي ،هم ازجهت حيات مادي انسان وهم از جهت حيات معنوي انسان
چيزيكه اين قلب را پر ميكند وبه زندگي معني ميدهد،محبت است
با محبت انسانها حيات دارند،كدامين محبت در اين قلب بايد جا بگيرد؟
ما اين قلب را در طول زندگي ميفروشيم،اما به چه كسي وبه چه قيمتي؟
ما هميشه در زندگي دنبال چيزهاي هستيم كه با رسيدن به آن به همه چيز برسيم
بالاترين محبتي كه ميتوانيم با داشتن آن به همه محبتها برسيم،محبت خداست
دل كانون مهر خدا باشد،اين قلب را بايد به خود خدا فروخت ،وقتي چنين شد در طول اين محبت محبت اهل بيت مي اييد،

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه وآله ‏ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ أَهْلِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَهْلِهِ وَ عِتْرَتِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ عِتْرَتِهِ وَ ذَاتِي أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ ذَاتِهِ-[1] رسول خدا (صلي الله عليه واله) فرمود بنده‏اى مؤمن نيست جز آنكه مرا بيش از خود دوست دارد و خاندان مرا بيش از خاندان خودش دوست دارد و ذات مرا بيش از ذاتش دوست دارد

در تفسير عياشي ازامام باقر عليه السلام نقل ميكند: عن أبي عبيدة عن أبي جعفر عليهالسلام
قال‏ من أحبنا فهو منا أهل البيت قلت: جعلت فداك منكم قال: منا و الله، أ ما سمعت قول إبراهيم ع: «فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي‏»[2]
هركس ما را دوست داشته باشد از ما اهل بيت است،راوي با تعجب ميپرسد فدايت بشوم از شما؟امام دوباره ميفرمايد :از ما ،
بعد استناد ميكنه به قول حضرت ابراهيم در قرآن فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي‏ پس هر کس پیرو من باشد ، او از من است  ابراهیم / 36
يا در روايت ديگر بيان شده

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه وآله مَنْ رَزَقَهُ اللَّهُ حُبَّ الْأَئِمَّةِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي فَقَدْ أَصَابَ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَلَا يَشُكَّنَّ أَحَدٌ أَنَّهُ فِي الْجَنَّة ‏[3] طبق اين روايت هركس محبت اهل بيت عليهم السلام را داردخير دنيا وآخرت را دارد وهيچ كس شك نكند كه چنين شخصي در بهشت است،

در اين مورد روايتهاي زياد وزيبايي داريم ،تا قدر اين گنج را بدانيم،ولي يه سوال پيش مياد،آيا صرف داشتن محبت اهل بيت عليهم السلام انسان را از عذاب جهنم و..نگه ميدارد؟محبت بدون عمل باز اين اثر را دارد؟

[1]    الأمالي( للصدوق)، النص، ص: 334
[2]    تفسير العياشي، ج‏2، ص: 231
[3]  الخصال، ج‏2، ص: 515

شعائر امامت

داشتم بعد اعتقادي اين حماسه بزرگ (قيام حسين عليه السلام)را بررسي مي كردم ،به يه جمله اي رسيدم واقعا ارزشمند بود،وان اينكه

گريه نشانه محبت است، و محبت ناشي از ايمان و معرفت اصل است و اعمال ديگر فرع آن و عمل بي‏ ايمان و محبت چون پيکر بي‏ روح است، عزاداري از شعائر امامت است و ملحق به اصول دين مانند اذان که همه طوايف اسلام گفتند اگر از مردم شهر اسلامي بانگ اذان شنيده نشود، امام با آن مردم قتال کند تا صدا به اذان بلند کنند، با اين که اذان مستحب است اما از شعاير نبوت است.

شعراني، دمع السجوم، فصل 2، ص 59.

وقتي به عمق اين مطلب پي ببريم تازه ميفهميم كه چرا اينقدر تاكيد بر عزاداري سيد الشهداءشده است.