داشتم بعد اعتقادي اين حماسه بزرگ (قيام حسين عليه السلام)را بررسي مي كردم ،به يه جمله اي رسيدم واقعا ارزشمند بود،وان اينكه

گريه نشانه محبت است، و محبت ناشي از ايمان و معرفت اصل است و اعمال ديگر فرع آن و عمل بي‏ ايمان و محبت چون پيکر بي‏ روح است، عزاداري از شعائر امامت است و ملحق به اصول دين مانند اذان که همه طوايف اسلام گفتند اگر از مردم شهر اسلامي بانگ اذان شنيده نشود، امام با آن مردم قتال کند تا صدا به اذان بلند کنند، با اين که اذان مستحب است اما از شعاير نبوت است.

شعراني، دمع السجوم، فصل 2، ص 59.


وقتي به عمق اين مطلب پي ببريم تازه ميفهميم كه چرا اينقدر تاكيد بر عزاداري سيد الشهداءشده است.