ما انسانها گاهی اوقات خود بینیمان ویا شخص بینیمان زیاد است،هنوز باور نکردیم که اجتماعی هستیم وبه اجتماع ونظام احسن الهی توجه بکنیم،یک نفر در کولاک برف گیر می کند،ما رو به خدا می کنیم ومیگوییم: خدایا این عدالت است؟که شما برف را بریزید در زمین؟[1] وما گرفتار شویم؟[2]چرا باید برف ببارد؟همیشه خورشید می درخشید،آیا در این صورت می شد زندگی کرد؟پس خیلی جاها که ما فکر می کنیم خدا با عدالت برخورد نکرده اشتباه از ما است،[3]شما اگر به اعضایی صورت دقت کنید،دماغ تنهایی تنها باشد زیباست؟گوش تنهای تنها زیباست؟لب تنهای تنها زیباست؟ویا چشم...شاید به تنهایی هم زیبایی داشته باشند ولی زمانی می شود گفت که صورت انسانی زیباست ،که همه اینها به زیبایی در کنار هم باشند،[4]

         آیا همه اگر دکتر بودند،عالم زیبا بود؟آیا اگر همه نجّار بودند،عالم زیبا بود،چرا یک عدّه کارگرند ،ویک عدّه مهندس ویک عدّه نجّار ویک عدّه دکتر و....با یک دست بودن زندگی می چرخد؟باید تفاوتها باشد،تا انسان بتواند زندگی خوبی داشته باشد،[5]

        کوهنوردی می خواهد به بالای قلّه برسد ،وسط راه فراز ونشیب نباشد،تا قلّه صاف باشد صاف صاف،کوهنورد می تواند به قلّه برسد؟باید وسط راه  گاهی به چپ برود وگاهی به راست وگاهی مستقیم وگاهی پایش را به جایی گیر دهد وگاهی دستش را ،اگر اینها نباشد به قلّه نمیتواند برسد،

     ما به سوی قلّه کمال در حرکتیم،وبرای رسیدن به این کمال است که راه صاف صاف نیست،ما باید خود انتخاب بکنیم تا به مقصد برسیم،ما باید مواظب باشیم تا کوتاهی نکنیم وگرفتار نشویم،

      اگر انسانی خانه خوبی نسازد وزلزله ای با ریشترکمی بیایید وخانه او خراب بشود، وخودش جان بدهد،باید گفت این عدالت خدا درست نیست!!!!هرکس به هر اندازه که تلاش می کند،به آن میرسد[6]،بعضی ها می گویند ما تلاش می کنیم ولی نتیجه نمی گیریم،[7]باید گفت درست است ،ولی زمانی باید تلاش می کردید که نکردید،کشاورزی در فصل کاشت می کارد ودر فصل برداشت میخواهد برداشت کند،ولی کشاورز دیگری در فصل کاشت تلاشی نکرده وحالا در فصل برداشت با تلاش زیاد بذر در زمین می پاشد وآب می دهد ومی خواهد برداشت کند ،آیا کدام یک را می توان گفت تلاش کرده است؟خدا بد تقسیم نکرده است،سفره روز خدا گسترده است ،[8]ما سهم خود را از این سفره یا نمیتوانیم برداشت کنیم ویا بد برداشت می کنیم،

نتیجه

اگر خدا عادل است چرا فقر وبدبختی دامن عده ای را گرفته است؟

جواب

1.نباید در زندگی اجتماعی فرد محور بود ،وشخص خود را دید،ویا فرد خاص را ،بلکه نظام احسن را باید در نظر گرفت

2.این گرفتاریها باعث رشد ما انسانها ودرک خیلی از فیوضات ورسیدن به قله کمال می باشد،بنّایی خوبی باید بود تا با آجرهای پرتاب شده خانه زیبایی ساخت ،

3.هرکس به اندازه تلاش خود دریافت دارد.سفره روزی خدا گسترده است ،تلاش کن بی بهره نمانی

4.اگر تفاوتها نباشد همه انسانها یک جور باشند نمیتوان در جامعه زنده بود.
پاورقی


[1]   يعْلَمُ مَا يلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يخْرُجُ مِنْهَا وَمَا ينْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ(سبأ/2)

آنچه در زمين فرومي‌رود و آنچه را از آن برمي‌آيد مي‌داند، و (همچنين) آنچه از آسمان نازل مي‌شود و آنچه بر آن بالا مي‌رود؛ و او مهربان و آمرزنده است.

  هُوَ الَّذِي يرِيكُمْ آياتِهِ وَينَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّمَاءِ رِزْقًا وَمَا يتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ ينِيبُ(غافر/13)

او کسي است که آيات خود را به شما نشان مي‌دهد و از آسمان براي شما روزي (با ارزشي) مي‌فرستد؛ تنها کساني متذکر اين حقايق مي‌شوند که بسوي خدا باز مي‌گردند.

[2]   يرِيدُ اللَّهُ أَنْ يخَفِّفَ عَنْكُمْ وَخُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا(النساء/28)

خدا ميخواهد (با احکام مربوط به ازدواج با کنيزان و مانند آن،) کار را بر شما سبک کند؛ و انسان، ضعيف آفريده شده؛ (و در برابر طوفان غرايز، مقاومت او کم است)

  مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا(النساء/79)

[3] وَيدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا(الإسراء/11)

انسان (بر اثر شتابزدگي)، بديها را طلب مي‌کند آن گونه که نيکيها را مي‌طلبد؛ و انسان، هميشه عجول بوده است!

[4] اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيبَاتِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ(غافر/64)

خداوند کسي است که زمين را براي شما جايگاه امن و آرامش قرار داد و آسمان را همچون سقفي (بالاي سرتان)؛ و شما را صورتگري کرد، و صورتتان را نيکو آفريد؛ و از چيزهايي پاکيزه به شما روزي داد؛ اين است خداوند پروردگار شما! جاويد و پربرکت است خداوندي که پروردگار عالميان است!

  خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَإِلَيهِ الْمَصِيرُ(التغابن/3)

آسمانها و زمين را بحق آفريد؛ و شما را (در عالم جنين) تصوير کرد، تصويري زيبا و دلپذير؛ و سرانجام (همه) بسوي اوست.

[5]  وَمِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآياتٍ لِلْعَالِمِينَ(الروم/22)

و از آيات او آفرينش آسمانها و زمين، و تفاوت زبانها و رنگهاي شماست؛ در اين نشانه‌هايي است براي عالمان!

[6] وَأَنْ لَيسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى(النجم/39)

و اينکه براي انسان بهره‌اي جز سعي و کوشش او نيست،

[7]   إِنَّ سَعْيكُمْ لَشَتَّى(الليل/4)

که سعي و تلاش شما مختلف است:

[8]   الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ(البقرة/22)

آن کس که زمين را بستر شما، و آسمان [= جو زمين‌] را همچون سقفي بالاي سر شما قرار داد؛ و از آسمان آبي فرو فرستاد؛ و به وسيله آن، ميوه‌ها را پرورش داد؛ تا روزي شما باشد. بنابر اين، براي خدا همتاياني قرار ندهيد، در حالي که مي‌دانيد (هيچ يک از آنها، نه شما را آفريده‌اند، و نه شما را روزي مي‌دهند).