مذهب جعفری
پس از اینکه علی «عليه السلام» به دست«ابن ملجم» شهيد شد،
امام حسن «عليه السلام» مطابق وظيفه خود براي حفظ اسلام با شرايطي با معاويه صلح كرد؛ ولي معاويه به آن شرايط عمل نكرد. پس از آن
امام حسین «عليه السلام» در اثر زير بار نرفتن بيعت با يزيد شهيد شد. امام زين العابدین و امام محمّد باقر «عليهم السلام» هم كه در دوران حكومت بنياميّه قرار گرفته بودند، در اثر اختناق شديد فرصت نيافتند كه حقايق و معارف اسلام را به طور كامل براي مردم بيان كنند.
در حدود 131.ق حكومت بنيامّيه به دست «ابوالعباس سَفاح» از بين رفت و دوران خلافت عباسيان شروع شد. اين زمان، مصادف با امامت امام جعفر صادق «عليه السلام» بود، درست در هنگامي كه بنياميّه و بني عباس مشغول جنگ و نزاع بودند و براي برانداختن يكديگر ميكوشيدند، امام صادق«عليه السلام» از فرصت استفاده كرد و به نشر معارف اسلامي و تربيت شاگردان فراواني پرداخت؛ از همين رو بخشي گسترده از حقايق قرآن و احكام الهي در منابع شيعه، از امام صادق«عليه السلام» اخذ شده است.
البته از امامان ديگر به خصوص امام باقر«عليه السلام»، نيز تا حدودي روايت و اخبار هست، ولي به اندازه روايتي كه از امام صادق«عليه السلام» به دست ما رسيده نيست؛ به همين خاطر مذهب شيعه به نام «مذهب جعفري» نيز مشهور است و به فقه شيعه «فقه جعفري» نيز گفته ميشود
موسسه راه حق